vrijdag, januari 27, 2006

(on)herkenbaar


Hamas heeft de verkiezingen gewonnen. Daar zijn diverse redenen voor en een van de hulpmiddelen die ze daarvoor ingezet hebben is de verkiezingscampagne. Een beetje politicus wil dan zo breeduit mogelijk met z'n gezicht op de posters terecht komen. Voor een politica geldt niet anders. Zo zag ik dus op het journaal een poster met de foto van een dame die haar partij aan de meerdeheid wilde helpen. Omhangen met shawl met leuzen, in de partijkleuren en gekleed in de plaatselijk geldende mode en kledingvoorschriften. Vergeef mij mijn onkunde betreffende de juiste benamingen, Burqa, djalabba, eh... sluier, tabberd ik weet het niet. Ik heb al moeite een broekrok van een broekpak te onderscheiden.
In ieder geval was de dame in kwestie dusdanig verhullend gekleed dat bij mij als man zijnde geen enkele lust werd opgewekt en dat schijnt dan ook de bedoeling te zijn. Tot zover prima.
Bijkomend effect is echter ook dat ik haar op straat niet 1,2,3 zou herkennen. Sterker nog, 10.001, 10.002, 10.003 zou ook nog een probleem worden. En dat lijkt me dus nou net niet de bedoeling van het plaatsen van je foto op een verkiezingsposter.
Toch heeft haar partij een grote meerderheid behaald. Dit zette mij aan het denken en ik kwam tot de conclusie dat iemand aan de ogen en de 5 centimeter daaromheen blijkbaar prima herkend kan worden.
Dit emperisch bewezen feit geeft mij dan ook weer het volste vertrouwen in het balkje voor de ogen dat in onze contreien gebruikelijk is om iemand voor herkenninig te behoeden.
Zo zie je maar weer. De wereld zit toch logisch in elkaar. En laten we eerlijk wezen, mocht de betreffende dame ooit nog eens ergens van verdacht worden (stembusfraude of zo) en haar foto wordt in een krant met balkje gepubliceerd, is ze absoluut onherkenbaar.

dinsdag, januari 24, 2006

Nederlands

Minister Verdonk heeft het idee dat het goed zou zijn als op straat iedereen nederlands zou spreken. Zij zegt dat als je jezelf in nederland thuis wilt voelen dat het op straat nederlands spreken daarbij helpt. Of althans woorden van gelijke strekking.

Degenen die anderstalig communiceren hoor je daar volgens mij niet zo over... "Goh, ik voel me zo "unheimisch" (Een zeer nederlands woord dat de minister hiervoor gebruikte...), ik ga maar eens nederlands spreken. Misschien dat ik me dan meer thuis voel. "

Volgens mij slaat dit idee van openbaar nederlands vooral aan bij mensen die zich onprettig (unheimisch)voelen op straat als anderen een andere taal spreken die zij niet kunnen volgen.

donderdag, januari 19, 2006

perspectief

Leuk om op kantoor te hebben maar wel een beetje verwarrend. Ik vraag me af of het went...

vrijdag, januari 13, 2006

Er moeten doden vallen

Bijna elke touringcar heeft wel een videospeler aan boord. Aanvankelijk bedoeld voor de lange pendelreizen naar Spanje. Er worden zelf speciale compilaties gemaakt voor die pendelreizen door het bedrijf Onboard Television. Videoclips, een tekenfilmpje, SixPack, reclame natuurlijk en een hoofdfilm. Dit zijn niet de beste films, meestal eentje die geflopt is in de bioscoop. Maar ja het beweegt, dus voor scholieren en militairen is dat vaak al voldoende. Hoewel...
Gisteren had ik beide doelgroepen in de bus. Na een half uur filmkijken: "Wat is dit voor wijvenfilm? Er is nog níemand gedood!". Een paar uur later, een andere groep, een opmerking van iemand die de film al eens had gezien: "Nou, ze worden alletwee gekidnapt en na een hoop gedoe komen ze weer vrij. Maar er gaat niemand dood."
Blijkbaar moeten er meer doden vallen.

hotel

Maar weer eens een linkdump. Hotelervaringen van Han Hoogerbrugge.

woensdag, januari 11, 2006

Blub

Er zijn nog meer huisdieren... Wat dacht je van dit goudvissen zwemteam. Ze kunnen zo meedoen aan het synchroon zwemmen bij de olympische spelen.

maandag, januari 09, 2006

Piep 2

Van Teletekst geplukt:

Piep

Het wordt buiten kouder, reeds enkele nachten met vorst achter de rug. En dus zoeken ook alle wilde dieren een warmer en beschutter plekje op. Niet altijd tot ieders tevredenheid want de verhalen over bijvoorbeeld muizen in huis zijn de laatste dagen steeds vaker te horen. En de muizen zelf ook. Gisteravond hoorde ik toch duidelijk geknaag in de muur (de knaagmuur). Dat verklaarde de muizenlokdoosjes die ik bij de buurvrouw op het balkon had zien staan. En het gebonk op de muur laatst door die man van de Ongediertebestrijding.
Ik heb vrienden die er niet voor terugdeinzen een muis dood te slaan met een hamer. Zelf ben ik niet zo'n held. Ik zet laf een doosje met gif neer en als ik de indringer door de kamer zie lopen blijf ik muisstil op de bank zitten totdat 'ie weer uit het zicht verdwenen is. Zoals twee jaar geleden toen een muisje het waagde om zich in het kastje van mijn stereo te nestelen. Gif neergezet, gelukkig veel moeten werken die week, dus ik was mijn ongenode gast alweer bijna vergeten. Tot die vrije zondagmiddag waarop ik aan het strijken was.
Opeens stond hij daar, roerloos, midden in de kamer. De muis! En denk maar niet dat hij op mijn "Kssjt!!" verschrikt wegrende, nee, het dappere diertje bleef onverschrokken zitten. Dus nou kon ik me ook niet meer laten kennen. Ogenschijnlijk onaangedaan ging ik verder met het strijken van de was, voortdurend met één oog op de muis. Hé, daar bewoog hij. Maar... dat ging lang niet zo soepeltjes als hoe ik 'm eerder die week over een smal richeltje had zien dartelen. Bij nader inzien zag ik 'm nu toch ook wel erg zwaar ademen trouwens. Het begon langzaam tot me door te dringen dat de muizenkorrels hier hun vruchten begonnen af te werpen.
Shit!! Dat was een tegenvaller!! Niet dat ik wroeging kreeg over de naderende dood van mijn ongenode gast hoor, nee dat niet. Maar moest dat nou echt hier, nu, mìdden in mijn kamer!? Waar ik bij ben? Wat dóe je eigenlijk als dader tijdens zo'n dramatische sterfscene? Nou??
Gewoon rustig doorstrijken natuurlijk. Negeren. Net doen of 'ie er niet is. Gelukkig maar dat het niet al te lang duurde. Nog vóórdat de wasmand leeg was zag ik 'm omvallen. Poef. Dood.
Toen durfde ik wel. Met gestrekte armen de stoffer en blik zo ver mogelijk weg houdend gooide ik het lijkje in de vuilnisbak. En maar meteen aan de weg gezet want de volgende dag zou die toch opgehaald worden. Daarna nooit meer iets van een muis gehoord, tot gisteravond...

vrijdag, januari 06, 2006

TV-tip: Britse humor 2

Nederland gaat Little Britain ontdekken. Vanavond op Nederland 3. Nog steeds mijn favoriet: Lou & Andy. Let ook op Vicky "yes-but-no-but-yes-but-no" Pollard en The Only Gay In The Village.

donderdag, januari 05, 2006

nieuwe spiritualiteit

" Vroeger ben ik lang atheist geweest maar de laatste tijd doe ik er vrij weinig aan. "

Volgers